adoptiebureau lost boys

Geraakt door een anoniem geraakt jongetje in een lijstje kocht ik de afgelopen jaren meer foto's en lijstjes. Ik vond herkenning in het te vroeg jezelf volwassen moeten presenteren, je eigen verhaal niet (goed) kennen en hun alleen zijn. Het bureau, de stoel en de lamp representeren de koude, harde wereld waarin die zoektocht plaats vind. Verlichting komt door het weten dat ik niet alleen ben, in mijn alleen zijn. De installatie nodigt daarnaast uit tot het adopteren van een jongetje. Op voorwaarde dat je op de foto gaat en hem een naam geeft, zo begint er een nieuw leven, een nieuw verhaal. 

Tevens een werk over mannenemancipatie. Ruimte maken voor de kwetsbaarheid, het kindzijn van mannen. En bewustwording over de frames waarin mannen gestopt worden, zichzelf stoppen. 

Klik op de foto voor een betere weergave. 

gemaakt in 2025 | geëxposeerd in 2025 | de installatie is flexibel aan te passen naar de beschikbare ruimte, zowel groter (als huisje) en kleiner (het bureau)

Foto's door Merle Hazeleger